niedziela, 30 kwietnia 2017

***Brzask*** Rozdział 8

Rozdział dedykuje Kociaczek2017 który/a (Idk) od wczoraj molestuje mnie, abym wstawiła nowy rozdział ;p
Nie sprawdzony.

Jesteśmy w drodze na jeden z najzimniejszych regionów świata, jestem trochę podekscytowana tym wszystkim, to pierwsza moja podróż od czasów przemiany, staram się o tym nie myśleć czasami jest mi ciężko, ale wtedy zawsze mogę liczyć na Aro. Kiedy przychodzi pora posiłku nauczyłam się bez wahania wgryzać w gardło mojej ofiary, sącząc ciepłą krew z jej szyi. Czy jestem bestią? W pewny sensie tak, ale kto nią teraz nie jest wszyscy się w większym lub mniejszym stopniu krzywdzą czy to psychicznie czy fizycznie. I możecie mnie wziąć za egoistkę i nie czułą sukę cóż jakoś specjalnie nie zależy mi na opinii śmiertelników.
 Kajusz jak nigdy jest mi teraz bliski, zastępuje brak rodziny i przyjaciół, ale czy tak naprawdę właśnie tym byli dla mnie Ci wszyscy ludzie w Forks? Obecnie wszyscy myślą, że zostałam rozszarpana przez dzikie zwierzę na łące, która dawniej była miejscem moich częstych odwiedzin, upozorowaniem tego zajęła się osoba, której nie przestałam ufać i wciąż jest obecna w moim życiu. Carlisle Cullen. Już nie długo prawdopodobnie wzbogaci naszą rodziną o swoją osobę, próbowałam nakłonić również innych do zmiany stron ale nie przeszło im jeszcze po tym jak Aro potraktował Edwarda. Wystawił go łowcom wampirów przez co teraz musi uciekać i prawdopodobnie już nigdy nie będzie bezpieczny.
  Wyczuwamy już obcą grupę wampirów, niewykluczone jest, że jest to grupa nowo narodzonych, głupiec, który je stworzył będzie musiał słono za to zapłacić. Dwa dni wcześniej skontaktowaliśmy się z Cullenami i właśnie czekamy na nich w umówionym miejscu. Niechybnie rozegra się tutaj niezła jatka. Również dzisiaj w nocy jest pełnia przez co Aro szaleje z niepokoju o to co może się ze mną dzisiaj dziać. Mój ukochany podszedł do mnie od tyłu kładąc swoje ręce na moim brzuchu a brodę opierając na moim barku.
- Bello, cokolwiek by się nie działo obiecaj mi, że jeżeli będziesz czuła jakąś zmianę w sobie to nie będziesz mieszać się do walki.
- Nie bądź głupi Aro za bardzo się o Ciebie boję by móc się od Ciebie odłączyć.
- Bells ja dam sobie radę nie zapominaj, że mam prawie 3000 lat i do tej pory nikt jeszcze nie urwał mi żadnej kończyny - jego głupkowaty śmiech rozniósł się po lesie.
- Aro błagam bądź poważny, będziesz się śmiać gdy nie wrócimy do Włoch w postaci białego popiołu.
- W ogóle nie znasz się na żartach...
-Bello nie przejmuj się on tak zachowywał się nawet gdy 1265 roku (p.n.e. żeby nie było xD) złapali nas łowcy, ale dzięki temu tamci myśleli, że przez jego głupotę zginiemy szybciej niż oni zdążyli by nas zaciągnąć do swojego dworu, ups... coś nie wyszło.
- Kajuszu nie musiałeś jej tego mówić, okrutny jesteś...
- Ameryki nie odkryłeś...
- To zrobił ten Kolumb a może Magellan...
- Nie rób z siebie większego idioty niż jesteś... Bello Ty naprawdę przyjęłaś oświadczyny tego wampira???
- Właściwie to...
- Przecież on zachowuje się jak dziecko...
- Kajuszu on...
- Już ja byłbym lepszym mężem...- Miałam zdecydowanie dość...
-Aro Mi się nie oświadczył!- wydarłam się, przez co wszyscy dziwnie na nas spojrzeli... Łącznie z Aro...
-Bello będziemy musieli poważnie porozmawiać gdy wrócimy... - Mam przewalone...
 Za chwile będzie tu Carlisle wyraźnie czyje już jego zapach, dzisiaj mam jeszcze bardziej czuły węch, to pewnie wszystko przez pełnie. Nie musiałam długo czekać a na szyi uwiesiła mi się niska brunetka Alice... z całej rodziny tylko ona i Jasper i Esme nie zostawili Carlisle'a.
- Bello tak się stęskniłam - Kto jak kto, ale Alice nigdy się nie zmieni, i za to ją uwielbiam nagle jej oczy stały się jakby puste...
- Alice co widzisz?
- Nadchodzą! - Zdrętwiałam nie wiedziałam jak się zachować za chwilę wydarzy się pierwsza bitwa w moim życiu.
- Ustawić się! - Głos Aro wystarczająco mnie otrzeźwił bym stanęła w pierwszym szeregu. Jednak silna ręka mojego ukochanego szarpnęła mnie do tyłu.
- Bello Ty z tyłu i chociaż raz mi się nie sprzeciwiaj! - Szybko musnęłam jego usta, Boże pozwól mi jeszcze kiedyś całować te wargi.


  

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz