niedziela, 30 kwietnia 2017

***Brzask*** Rozdział 9

Jako obcego za wcześnie ujrzałam!
Jako lubego za późno poznałam!
Dziwny miłości traf się na mnie iści,
Że muszę kochać przedmiot nienawiści  



  

Blisko setki nowo narodzonych kroczyło w naszą stronę,  a na ich czele Edward Masen Cullen, widzę go pierwszy raz od kiedy mnie zniszczył... nic się nie zmienił wciąż tak samo piękny. Boże co ja wygaduje przecież ja kocham Aro... Po prawej stronie Edwarda szedł Emmett i Rosalie nic nie jest wstanie ich rozdzielić, prawdopodobnie Emmett przyłączył się do Edwarda tylko ze względu na Rosalie, która zawsze będzie czuła do niego coś więcej, Biedny Emmett... 

  Edward dał znak nowo narodzonym, aby nie ruszali się ze swoich miejsc - świetnie ich wyszkolił. Teraz tylko on szedł w naszą stronę. 

- Aro przecież wiesz, że mogliśmy załatwić to pokojowo, ale wolałeś nasłać na mnie łowców wampirów...
- Dzieciaku zadarłeś z niewłaściwą rodziną...
- Och... Doprawdy? A czy przypadkiem wszystko nie zaczęło się od złości Belli po tym jak zostawiłem ją w lesie? - odepchnęłam ludzi ze straży, aby stanąć przy boku Aro, Który od razu chwycił moją dłoń.
- I co chciałeś przez to osiągnąć? Sprawiło Ci to przyjemność zostawienie mnie tam? - odezwałam się.
- Bello jak Ty jesteś jeszcze naiwna, tak łatwo było Cię oszukać... 
- Co masz na myśli...
- Ten pies Black zagroził, że jeśli dalej będziemy razem zginiesz, a Ty tak łatwo uwierzyłeś w to, że chcę Cię zgwałcić... tak łatwo zwątpiłaś w moje uczucia do Ciebie, ale to już chyba nie istotne, jak widzę kochasz już kogoś innego... chociaż zawsze o nim myślałaś... rok po tym jak Cię poznałem zacząłem słyszeć Twoje pojedyncze myśli i zawsze był w nich Aro...
- Wiesz, że to nic nie zmieni pomiędzy mną a Aro? Za bardzo  mnie zraniłeś swoim postępowaniem, kiedyś wolałabym zginąć, ale do ostatniej chwili móc cieszyć się Tobą, jednak Ty wolałeś podjąć decyzję sam bez konsultacji ze mną. Zawsze wolałeś tak robić. -Edward zacisnął pięść.
- Nie chcę walczyć, armia, która jest ze mną to wampiry, które stworzyła Victoria, chciała zemścić się na mnie za to, że zabiłem jej narzeczonego. Każdy z nich posiada jakiś dar, który miał nieść zagładę . Nie chciałem ich prowadzić ze sobą, ale oni uważają, że skoro zabiłem Victorie to teraz należą do mnie.  
- Zechciałbyś mi podać swą dłoń. - Aro chwycił dłoń Edwarda czytając wszystkie jego wspomnienia.
- Z przykrością stwierdzam, że mówi prawdę... - Aro odwrócił się w nasza stronę.
- Rodzino dziś nie będziemy walczyć, ponieważ prawo nie zostało złamane, a wszystko to co doszło do naszych uszu było kłamstwem. Edward Masen jest niewinny, jednak skoro Ci nowo narodzeni słuchają właśnie Ciebie daje możliwość wyboru, albo odejdziesz biorąc za nich pełną odpowiedzialność, albo przyłączycie się do nas... - O nie nie nie tylko nie to...
- Aro czyś Ty zwariował? Bierzesz w ogóle pod uwagę to jak będzie czuć się Bella w jego obecności? - Kajusz jak zwykle mnie broni... za to na twarzy Edwarda zauważyłam cień smutku...
- Bella będzie miała możliwość wyboru, teraz kiedy już zna prawdę... Mimo, że kocham ją najbardziej na świecie jeśli ona go wciąż kocha nie mogę trzymać jej na siłę przy sobie. - jak on mógł powiedzieć coś takiego...
- Aro nie mów tak... ja nigdy nie przestanę Cię kochać nie po tym co razem przeszliśmy, to Ty mnie uratowałeś po kłamstwach Edwarda, to Ty wyciągnąłeś mnie wtedy z lodowatej wody, to Ty mnie przemieniłeś kiedy umierałam... Błagam nie myśl, że mogłabym przestać Cię teraz Kochać. - Aro zamknął mnie w swoich ramionach, Jednak nagle poczułam bardzo silny ból głowy spojrzałam w górę na niebie widoczny był już wielki okrąg... 
- Aaaaaaaa moja głowa! 
*Edward*
Bella upadła na kolana, cały czas krzyczy, co się dzieje z moją małą Bellą. Carlisle próbuje jej jakoś pomóc, ale z jej ust i uszu cały czas leci krew. Coś takiego w ogóle nie powinno mieć miejsca, my wampiry nie mamy krwi...  Jeśli Carlisle nic zaraz nie zrobi to Bella straci całe pożywienie a przez to zginie... gdybym tylko mógł zabrałbym od niej jej ból, po jej policzkach spływają krwawe łzy, które Aro wyciera rękawem śnieżno białej koszuli. Jak długo to jeszcze będzie trwać, przecież ona długo tak już nie wytrzyma... zemdlała, nie wiem czy to dobrze w ogóle nie wiem co się z nią dzieje, słyszę jak jej myśli szaleją, ale nic konkretnego nie mogę usłyszeć. Gdyby Aro mógł płakać pewnie wyłby z rozpaczy, z jednej strony cieszę się, że Bella jest szczęśliwa, przecież właśnie tego chciałem, ale z drugiej jestem na siebie wściekły, że tak ją zraniłem. Ciałem Belli wstrząsnął dreszcz i nagle otworzyła oczy, które były czerwone jak resztki krwi, które już zdążyły zaschnąć na jej policzkach. uśmiechnęła się po czym powiedziała...
-....

***Brzask*** Rozdział 8

Rozdział dedykuje Kociaczek2017 który/a (Idk) od wczoraj molestuje mnie, abym wstawiła nowy rozdział ;p
Nie sprawdzony.

Jesteśmy w drodze na jeden z najzimniejszych regionów świata, jestem trochę podekscytowana tym wszystkim, to pierwsza moja podróż od czasów przemiany, staram się o tym nie myśleć czasami jest mi ciężko, ale wtedy zawsze mogę liczyć na Aro. Kiedy przychodzi pora posiłku nauczyłam się bez wahania wgryzać w gardło mojej ofiary, sącząc ciepłą krew z jej szyi. Czy jestem bestią? W pewny sensie tak, ale kto nią teraz nie jest wszyscy się w większym lub mniejszym stopniu krzywdzą czy to psychicznie czy fizycznie. I możecie mnie wziąć za egoistkę i nie czułą sukę cóż jakoś specjalnie nie zależy mi na opinii śmiertelników.
 Kajusz jak nigdy jest mi teraz bliski, zastępuje brak rodziny i przyjaciół, ale czy tak naprawdę właśnie tym byli dla mnie Ci wszyscy ludzie w Forks? Obecnie wszyscy myślą, że zostałam rozszarpana przez dzikie zwierzę na łące, która dawniej była miejscem moich częstych odwiedzin, upozorowaniem tego zajęła się osoba, której nie przestałam ufać i wciąż jest obecna w moim życiu. Carlisle Cullen. Już nie długo prawdopodobnie wzbogaci naszą rodziną o swoją osobę, próbowałam nakłonić również innych do zmiany stron ale nie przeszło im jeszcze po tym jak Aro potraktował Edwarda. Wystawił go łowcom wampirów przez co teraz musi uciekać i prawdopodobnie już nigdy nie będzie bezpieczny.
  Wyczuwamy już obcą grupę wampirów, niewykluczone jest, że jest to grupa nowo narodzonych, głupiec, który je stworzył będzie musiał słono za to zapłacić. Dwa dni wcześniej skontaktowaliśmy się z Cullenami i właśnie czekamy na nich w umówionym miejscu. Niechybnie rozegra się tutaj niezła jatka. Również dzisiaj w nocy jest pełnia przez co Aro szaleje z niepokoju o to co może się ze mną dzisiaj dziać. Mój ukochany podszedł do mnie od tyłu kładąc swoje ręce na moim brzuchu a brodę opierając na moim barku.
- Bello, cokolwiek by się nie działo obiecaj mi, że jeżeli będziesz czuła jakąś zmianę w sobie to nie będziesz mieszać się do walki.
- Nie bądź głupi Aro za bardzo się o Ciebie boję by móc się od Ciebie odłączyć.
- Bells ja dam sobie radę nie zapominaj, że mam prawie 3000 lat i do tej pory nikt jeszcze nie urwał mi żadnej kończyny - jego głupkowaty śmiech rozniósł się po lesie.
- Aro błagam bądź poważny, będziesz się śmiać gdy nie wrócimy do Włoch w postaci białego popiołu.
- W ogóle nie znasz się na żartach...
-Bello nie przejmuj się on tak zachowywał się nawet gdy 1265 roku (p.n.e. żeby nie było xD) złapali nas łowcy, ale dzięki temu tamci myśleli, że przez jego głupotę zginiemy szybciej niż oni zdążyli by nas zaciągnąć do swojego dworu, ups... coś nie wyszło.
- Kajuszu nie musiałeś jej tego mówić, okrutny jesteś...
- Ameryki nie odkryłeś...
- To zrobił ten Kolumb a może Magellan...
- Nie rób z siebie większego idioty niż jesteś... Bello Ty naprawdę przyjęłaś oświadczyny tego wampira???
- Właściwie to...
- Przecież on zachowuje się jak dziecko...
- Kajuszu on...
- Już ja byłbym lepszym mężem...- Miałam zdecydowanie dość...
-Aro Mi się nie oświadczył!- wydarłam się, przez co wszyscy dziwnie na nas spojrzeli... Łącznie z Aro...
-Bello będziemy musieli poważnie porozmawiać gdy wrócimy... - Mam przewalone...
 Za chwile będzie tu Carlisle wyraźnie czyje już jego zapach, dzisiaj mam jeszcze bardziej czuły węch, to pewnie wszystko przez pełnie. Nie musiałam długo czekać a na szyi uwiesiła mi się niska brunetka Alice... z całej rodziny tylko ona i Jasper i Esme nie zostawili Carlisle'a.
- Bello tak się stęskniłam - Kto jak kto, ale Alice nigdy się nie zmieni, i za to ją uwielbiam nagle jej oczy stały się jakby puste...
- Alice co widzisz?
- Nadchodzą! - Zdrętwiałam nie wiedziałam jak się zachować za chwilę wydarzy się pierwsza bitwa w moim życiu.
- Ustawić się! - Głos Aro wystarczająco mnie otrzeźwił bym stanęła w pierwszym szeregu. Jednak silna ręka mojego ukochanego szarpnęła mnie do tyłu.
- Bello Ty z tyłu i chociaż raz mi się nie sprzeciwiaj! - Szybko musnęłam jego usta, Boże pozwól mi jeszcze kiedyś całować te wargi.